Het was van korte duur, denk ik terwijl de tranen in mijn ogen staan. Eén hoofdpijn vrije dag, niet eens een hele. Ik ging naar bed om elf uur en nam voor de zekerheid toch een ibuprofen. Hij zat rechts, maar heel ver weg. Ik ken deze wel, heel goed zelfs. Doe je er niets aan, dan heb je gegarandeerd 's ochtends migraine. Een triptaan wil ik niet, gelet op de stand van deze maand. Ik hoop dat de ibuprofen zijn werk doet.
Als ik wakker word zit hij rechts, achter mijn oog. Volgens het boekje. Niet pulserend of bonkend, hij zit er gewoon te zijn. Als ik omhoog kom om een neusspray te pakken gaat hij snel even weg. Gelukkig ken ik hem inmiddels goed genoeg. Ik pak de neusspray, zet wat kussens in mijn rug en jas het ding erin. De snelle manier van een triptaan is het, maar het luistert zo nauw.
Ik zit een tijdje rechtop, zak wat verder naar beneden, totdat de vieze smaak toch langzaam mijn keel inkomt. Uiteindelijk doezel ik nog kort weg op mijn zij. Het lijkt wel redelijk gezakt, toch. Misschien toch eerder naar bed vanavond. Eerst maar weer zien hoe deze dag verloopt. Ik heb vooralsnog goede hoop.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten