maandag 2 januari 2017

Hij sluipt weer binnen

Een hoofdpijnvrije start van het nieuwe jaar is niet gelukt. Ik had het nog zo gehoopt. Was het de alcoholvrije champagne? Het zal toch niet? Of misschien de enorme hoeveelheid sushi? Of toch het te laat gaan slapen en vervolgens het te lang uitslapen? Dat laatste is het meest waarschijnlijke, maar ik sluit verrassingen nooit uit. Het is altijd anders.

De dag begon best goed, maar ik voelde toch al snel een dof gevoel in mijn hoofd komen. Dat kan nog best weggaan, dacht ik nog hoopvol. Ik weet dat dit eigenlijk nooit het geval is, maar ik hou mezelf nu eenmaal graag voor de gek. Veel eten, veel gemberthee, een sapje met verse gember, chillen op de bank, ik heb het allemaal gedaan en de hoofdpijn vergezelde me met alles. Het ene moment wat steviger dan het andere moment. Steeds als ik dacht, nu neem ik iets, dan verstopte hij zich heel even, om vervolgens weer terug te komen.

Toen de onvermijdelijke twijfel: een neusspray triptaan of een pil triptaan? Ja, je kan er maar druk mee zijn. Ik koos de neusspray, met de gedachte dat ik hier eigenlijk al te laat voor was. Neusspray betekent een tijdje rechtop blijven zitten, anders loopt dat spul meteen je keel in. Langzaam zak ik dan verder naar beneden in de kussens, poes erbij als troost en een beetje wegzakken in het niets.

Totdat ik moet plassen, omdat ik altijd heel erg moet plassen van triptanen. Was het gezakt? Een beetje, maar al snel voelde ik dat het voor geen meter had geholpen. Nog een tijdje nutteloos op de bank, afleiding door te koken, afleiding in tv-programma's gezocht. Allemaal om het moment uit te stellen dat ik met een pil op mijn bed induik. Die pil die niet hielp. En die volgende pil om 3 uur 's nachts, die ook niet hielp en die wanhopige ibuprofen vanmorgen heel vroeg. Die werkte uiteindelijk wel. Het is altijd weer verrassend.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten