De eerste pil van 2017 zit er alweer in, maar ik heb 'm in mijn hoofdpijndagboek nog onder 2016 gezet. Ik hou mezelf graag voor de gek, een goed begin van 2016. 2015 verliet ik met een migraine dankzij mijn poging een glas champagne te drinken. Al na een half glas voelde ik langzaam een dof en drukkend gevoel mijn hoofd in zakken en heb ik ternauwernood 12 uur gehaald. De champagne heb ik dit jaar laten staan. Die drukke kroeg met harde muziek en schreeuwende mensen mijd ik al jaren en ik ben voor een algeheel vuurwerkverbod. Het gat in de markt voor 2017: drinkbare alcoholvrije champagne.
2016 was geen goed jaar, hoofdpijn-technisch dan. Gevoelsmatig is het aantal aanvallen enorm toegenomen en het aantal hoofdpijn vrije dagen steeds minder geworden. Niet gek dat ik dit jaar naar een neuroloog ben geweest, gestart ben met preventieve medicatie, onder behandeling ben bij een fysiotherapeut en - last but not least - op het matje moest komen bij de huisarts in verband met mijn toegenomen pillen gebruik.
In 2016 had ik 78 migraine-dagen, waarvan in oktober alleen al 13. Hoeveel aanvallen dit precies zijn weet ik niet. Ik tel de dagen dat ik migraine heb. Vaak krijg ik de aanval snel onder controle met medicatie, maar geregeld komt de aanval weer terug, dezelfde dag of de dag erna. Ik weet niet of dit dezelfde aanval is of een nieuwe. Dat maakt me eigenlijk ook niet uit. De huisarts zei mij dat mijn medicatiegebruik verdubbeld was ten opzichte van vorig jaar en dat geloof ik ook wel. Het is veel, ik weet het.
Een nieuwjaarsvoornemen om minder hoofdpijn te hebben is een loffelijk streven, waar ik maar weinig invloed op heb. Niet meer dan wat ik doe, namelijk regelmatig leven, gezond en regelmatig eten en drinken, mogelijk triggers vermijden en hopen dat het meevalt. Hopen dat de preventieve medicatie, die ik sinds 3 weken slik, effect heeft. Een nieuwjaarsvoornemen met hoop, dat is niet echt een voornemen, eerder een wens, maar toch, voornemen kan altijd. Gelukkig nieuwjaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten