Ik zit weer midden in een gevecht. Een gevecht om de dag door te komen, om de dag zo normaal mogelijk te beleven. Wakker worden met het gevoel van een beginnende migraine, heel ver weg, volledig onduidelijk of hij doorzet of niet. Ik heb geen idee wat ik moet slikken, of niet. Ik pieker me een half uur suf of het een ibuprofen of triptaan wordt, of helemaal niets. Een ibuprofen wordt het en de triptaan te bewaren voor als het toch doorzet.
Het zet niet door, gelukkig, maar een topdag heb ik ook niet. Alle verschijnselen zijn in hele lichte mate aanwezig. Zo licht dat ik normaal functioneer, maar zo aanwezig dat alles meer moeite kost en het gaat ten koste van mijn stemming, die de laatste tijd toch al niet zo best is. Ik probeer het rotgevoel weg te eten. Dat werkt wel, tijdelijk. Alleen een beetje veel gegeten, waardoor de misselijkheid aanwezig blijft, op de achtergrond, dat wel.
Een lastige dag, maar toch ook een redelijk goede dag. Dit soort dagen zijn behoorlijk vermoeiend, maar aan de andere kant ben ik blij dat ik niet met een triptaan mijn bed in hoefde te gaan. Toch voelt het een beetje als een gevecht om een goeie dag te hebben. Dit gevecht heb ik wel gewonnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten