Vier uur 's nachts

Ja hoor, zet 'm er daar maar in. De schroevendraaier begint zich tergend langzaam om te draaien in mijn oog, mijn rechteroog. Al twee dagen wist ik dat hij er was en al twee dagen hield ik hem - met wat kunst- en vliegwerk - op de achtergrond. Het is vier uur 's nachts, ik grijp in mijn nachtkastje naar een triptaan. Met een beetje mazzel is hij straks weg. 

Ik vind het toch altijd weer verwonderlijk dat migraine vaak aan een kant van je hoofd zit. Overigens kan het ook aan beide kanten zitten, ene kant iets meer dan de andere. Maar vaak genoeg voelt het alsof de ene kant implodeert, terwijl aan de andere kant helemaal niks aan de hand is. Alsof er een muur in mijn hoofd zit. Links en rechts wisselt ook nog wel. Geen peil op te trekken. 

Gelukkig werd ik hoofdpijnvrij wakker, beetje brakkig, maar de dag kon verder prima van start. Dat ging een lange tijd goed, tot ik klaar was met het acht uur journaal en toen kwam hij zachtjes weer terug en lag ik om tien uur weer met een triptaan in bed. Opmerkelijk, twee uur later werd ik uit een diepe slaap wakker, helemaal hoofdpijnbrij. Gelukkig kon ik nog uren slapen.