Op het moment dat ik weer mijn bed in ging en mijn ogen sloot, wist ik dat ik het niet moest doen. Maar ik was zo moe, het was zondag en nog zo vroeg en koud. Heel even nog, dacht ik. Twee uur later werd ik wakker uit een diepe slaap en ik voelde het onheil in de verte aankomen. Uitslapen is een 100% garantie voor migraine.
En dan begint het wikken en wegen weer. Een triptaan werkt het beste met slapen, dat had ik nu net genoeg gedaan. Stevig ontbijten, koffie, thee, het hielp allemaal niets. Nu een ibuprofen, dat werkt niet, zonde van de pil en mijn lijf, dacht ik. Ik ben uiteindelijk 's middags met een neusspray in bed gaan zitten met mijn ogen dicht. Dit heb ik een half uur volgehouden en het had een beetje effect, zoals ik had verwacht.
Uiteindelijk toch nog een ibuprofen genomen en wonder boven wonder, met wat frisse buitenlucht, mijn hoofd werd weer enigszins fris en normaal. De rest van de middag en avond vrijwel niets gevoeld, al greep ik ergens vannacht om een uur of twee, drie wel nog naar een ibuprofen. Ik voel me weer oké. Dat uitslapen, hoe verleidelijk ook, ik moet het echt niet doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten